// శబ్దరాహిత్యం //

శబ్దరాహిత్యపు ప్రపంచంలో క్షణమో యుగమై కదిలినట్టు అనిపించినా కదలికలున్న కాలం చెంగుచెంగున ఉరకలేస్తూనే పోతుంది సముద్రగర్భపు మంచు స్పర్శలో ఎడారి అంచున శూన్యపు నిట్టూర్పుల్లో సంతోషాన్ని వీడిపోయిన విషాదాల్లో వెతికేందుకేముందని.. ఉక్కిరిబిక్కిరయ్యే సందిగ్ధం తప్ప ఇష్టాలు పాతబడి ఒంటరితనపు చీకటిగదిపై మనసుపడ్డాక గుండెను తట్టే చిరునవ్వులేవీ ఉండబోవిక చిరుముద్దులు సమాధైన చోట కన్నుల్లో కన్నీళ్ళు మరుగడం నిత్యమయినట్టేనిక 😔