Tuesday, 12 July 2022
// మల్లె మొగ్గలు //
మౌనంగా చిగురించే కాలానికి
ఆత్మానందపు క్షణాలంటే
మనలోంచీ మనల్ని తీసుకుపోయేవేమో..
ఏమో..
వేసవికన్నా ముందే మురిపించే
ఈ మొగ్గల ముగ్ధత్వం
బిడియాల పచ్చిదేహపు సమ్మోహనం
నీరెండలో నిర్మలంగా నవ్వే నక్షత్రాల్లా
ఈ అద్భుతమైన గుబుర్ల చెంతనుంటే
మనసంతా పరవశాల కాంతి వలయం
అవునవే.. మోహాన్ని మోస్తూ తన్మయత్వంగా
కొమ్మకు ఊగుతున్న మల్లెపువ్వులు..
పరిమళాలతో అలికిడి చేస్తున్నాయంటే
విచ్చుకుని ఎంతసేపయ్యిందో
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
Popular Posts
-
పదేపదే జారుతున్న ఊహల్లో అనేక రంగులు ఏకమై చెదిరిపోయినట్టు నిన్నటివే జ్ఞాపకాలు.. కన్నీటితో సమంగా కాలం కరుగుతున్నా అలుపులేని అవస్థలో...
-
అవును.. మెరిసే నక్షత్రాన్ని చూడాలనుకొనే కళ్ళు ఆకాశాన్ని అంతగా పట్టించుకోవు బరువుగా కదులుతున్న మేఘం కురుస్తుందని ఆశపడ్డా అది సంధ్య ముస...
-
ఎన్ని దశాబ్దాలుగా అనుసరిస్తున్నదో ఓ మనసు పాట ఇప్పటికీ అదే ఆర్తితో వినాలనిపించే మధువొలుకు పాట అయితే వెన్నెలొలుకు రాతిరిలో విషాదాన...
-
ఒక్కోసారి చీకటి చప్పుడు చేస్తూ చిరుగాలిని సైతం ఆలకించనివ్వదు నల్లనిమబ్బులమయమైన ఆకాశం మరో నల్లని విషాదంతో పోటీ పడుతుంటుంది ఒంటరిగా యాతన పడుత... -
చేయిపట్టి జీవితంలోకి నడిపించాలనుకున్నా తడబడినట్టే కనిపిస్తావెప్పుడూ రేపో రోజు నాతో కలిసుండాలనిపించినప్పుడు నీ తడికన్నుల్లో నీరై జారిపో...
No comments:
Post a Comment