గతం గతః..

ఆమె: హేయ్..ఎందుకలా ఎప్పుడూ విషాదంలో ఉన్నట్టుంటావ్ అతను: కొన్ని స్వరాలకు సరిహద్దులుండనట్టు నిశ్శబ్దం రాగమైన రాత్రిపూట ఒంటరితనానికదో విషాదపు కల ఆమె: కవిత్వం బాగుంది..కానీ ఒక్క ముక్క అర్ధమైతే ఒట్టు అతను: నిలువక తరలిపొతున్నదే అయినా ప్రతిక్షణం గడిచిపోయిన కాలాన్ని ఉబికే అలల్ని తోడినట్టు జ్ఞాపకాన్ని నెమరేసుకోవడం నాకదో వ్యసనం.. ఆమె: ఓహ్..ఇప్పుడు కొంచం కొంచం అర్ధమవుతోంది అతను: మనసుపొరల్లో దాక్కొన్న దిగులుకి మాటలు పూడుకుపోయినా మౌనం మిగిలుందని ఆత్మ పాడుకొనే మధురగీతం పడమటి కోయిల ఆక్రోశం.. ఆమె: ఆపింక..అంతకంతకూ విశాలమవుతున్న చింతనావలోకంలో కాలస్పృహ కరిగి అనిశ్చితమైన ఓ అనుభవం మాత్రం బిగుసుకుంటుంది. అతను: ?? ఆమె: గతం యొక్క అవశేషాలు నీ "ప్రస్తుతాన్ని" లోపించేలా చేస్తున్న రహస్యం నీకు తెలుసా? అతను: ....!! ఆమె: విజయాన్ని తొడుక్కోవాలని ఉందా లేదా అతను: &%$@# ఆమె: నిన్నటిని సమాథి చేయాలంటే రేపటికి ఎగరాల్సిన నీ ఆకాశాన్ని ఊహించు అతను: అదంతా జరిగే పనేనా.. ఆమె: మనోవ్యథకి మందువేసి ముందు నీ విలువ పెంచుకో ఇప్పటి నీ కన్నీళ్ళు రేపటి ఆనందభాష్పాలు కాగలవు అతను: అందుకే అన్నారేమో..చక్కని చెలిమి ఎక్కడో ఉండదు చిరునవ్వుతో పరామర్శించే హృదయంలో ఉంటుందని..